26 مهر 1398 18/02/1441 2019 Oct 18

 
  صفحه اصلی
  زندگینامه مهتدین (متن)
  راهنمای مهتدین
  حقوق بشر از دیدگاه اسلام
  اسلام و مسيحيت
  اسلام و يهوديت
  اسلام و لائيك
  اسلام و بوداييت
  اسلام و بهائيت
  اسلام و تشيع
  اسلام و تصوف
  پاسخ به مستشرقین
  مقالاتی در دفاع از دین اسلام
  اسلام شناسی
  كليپهاي صوتي
  کليپهاي تصويري
  کـتـابـخـانـه
  ارسـال زندگینامه
  عضویت در خـبرنامه
  در مـورد سایت
  تماس با ما
  ارتبـاط با ما
 
تعداد کليپهاى صوتى: 377

تعداد كليپهاى تصويرى: 9

تعداد کل مقالات: 2192
تـعداد اعضاء سایت : 607
بازدید کـل سایت : 3290441
 

سایت نوار اسلام

سایت جامع فتاوی اهل سنت و جماعت

 

مشاهده مقاله   
 

شماره مقاله :

1769 تعداد مشاهده : 1234 تاریخ اضافه : 2011-07-26

 

ايثار و خيرخواهى


بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی رسول الله و علی آله و اصحابه الی یوم ‏الدین و ‏اما بعد ‏:‏

 

 

 يكى از صفات پسنديده هر مسلمان كه بر گرفته از تعليمات دين و زيبايى‏هاى اسلام است، ايثار ترجيح دادن و مقدم داشتن ديگران بر خود است.

 مسلمان هرگاه فرصتى براى ايثار بيابد، ديگران را بر خودش مقدم مى‏دارد و رفع نياز و رعايت مصالح ديگران را در برابر نياز و مصالح خود ترجيح مى‏دهد، خود را گرسنه نگه مى‏دارد تا ديگران سير شوند، خود را تشنه مى‏كند تا ديگران سيراب شوند، حتى بخاطر زنده نگاه داشتن ديگران به استقبال مرگ مى‏رود اين گونه ايثار و فدا كارى از ناحيه يك مسلمان كه روح و روانش آراسته از زيبايى‏هاى اخلاق و نهادش ممهور به مهر خير، فضيلت و خوبى‏ها است، حيرت‏انگيز و شگفت‏آور نيست، اين صفت در واقع رنگ خدايى دارد، چه رنگى مى‏تواند بهتر از رنگ خدا و دين و ايمان باشد.

« صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً» (البقرة: 138).

 هر مسلمان در ايثار، از نيكان تاسى مى‏كند و بر نقش قدم پيشينيان كه خداوند آنها را ستوده است، مى‏رود: خداوند در تعريف از ايثارگران مى‏فرمايد:

« وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » (حشر: 9).

«ديگران را بر خود مقدم مى‏دارند، هر چند كه خود محتاج باشند و كسانى كه از بخل نفس نجات يافته‏اند رستگارند».

 تمام اخلاق ستوده و خوى نيكوى مسلمان، برگرفته از سرچشمه زلال حكمت محمدى و الهام گرفته از سرچشمه پرفيض رحمت‏هاى الهى مى‏باشد، در حديثى كه بخارى و مسلم آن را نقل كرده‏اند آمده است:

«لايُؤمِنُ أحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لأخِيْهِ ما يُحِبُّ لِنَفْسِهِ» «هيچكدام از شما مؤمن واقعى نمى‏شود تا اينكه براى برادر مسلمانش آنچه را كه براى خود مى‏پسندد، بپسندد». اين حديث اخلاق مؤمن را جلاء بخشيده و آن را تقويت مى‏كند، و هم چنين آيه « وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ...»شعور آگاه و وجدان بيدار، مسلمان، خير را نسبت به انجام كارهاى خير و ايثارگرى و ترجيح ديگران بر نفس خود و خانواده‏ى خويش، تقويت مى‏كند.

 آرى! بنده مسلمان چنان زندگى مى‏كند كه پيوندش را با پروردگارش حفظ، و زبانش را باذكر و ياد پروردگار تازه مى‏كند و هرگز خسته نمى‏شود، قلبش را همواره متوجه محبت خدا مى‏كند، هرگاه به جايگاه بزرگ خداوند نگاه كند ميوه عبرت مى‏چيند و هرگاه مانند اين آيه‏هاى مزمل و فاطر :

 « وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ» (المزمل: 20)

 «و كارهاى نيكى را كه براى خودتان پيش مى‏فرستيد، آن را نزد خداوند به اعتبار پاداش بهتر و بزرگتر مى‏يابيد. و از خداوند آمرزش بخواهيد. كه خداوند آمرزگار مهربان است»

 « إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ (29) لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ» (فاطر: 29- 30)

«به راستى آنان كه كتاب خدا را مى‏خوانند [و به آن عمل مى‏كنند] و نماز بر پا داشته‏اند و از آنچه روزيشان كرده‏ايم پنهان و پيدا مى‏بخشند، اميد به سودايى دارند كه [هرگز] كاستى نمى‏پذيرد. تا پاداشهاى آنان را به تمام [و كمال‏] بدهد و از فضل خود [پاداشى هم به آنان‏] افزون دهد. بى گمان او آمرزنده قدرشناس است» را بخاطر بسپارد، دنيا را با ديده حقارت مى‏نگرد و آخرت را برگزيده و بدان دل مى‏بندد.

 آرى! كسى كه چنين وضعيتى داشته باشد، چگونه بذل مال نمى‏كند، چرا نيكى را دوست نداشته باشد و ديگران را ترجيح ندهد؟ هر كس يقين داشته باشد كه آنچه از خير و خوبى كه امروز انجام مى‏دهد، نتيجه‏اش را فردا بهتر و بيشتر خواهد ديد، چرا چنين نكند؟

 

نمونه‏هايى از ايثار و همدردى‏:

 1- سران قريش به اتفاق آراء در دارالندوة پيشنهاد قتل و ترور پيامبر كه از جانب ابومرة ملعون ارائه گرديده بود، امضاء كردند، خبر اين توطئه ستمگرانه به رسول اكرم صلی الله علیه وسلم رسيد، اجازه هجرت باو داده شد و آنحضرت تصميم به هجرت گرفت و در صدد بر آمد كسى را پيدا كند كه شب را در خانه آن حضرت سپرى كند و بدين ترتيب توانسته باشد، قريش را كه در كمين او بودند اغفال نموده و خانه را ترك گويد. پسر عموى جوان، متدين و شجاعش، على‏بن‏ابى‏طالب رضی الله عنه ، شايسته اين فدا كارى عظيم تشخيص داده‏شد. جريان را برايش شرح داد، على رضی الله عنه  در ترجيح دادن رسول اكرم صلی الله علیه وسلم در برابر خود اندك تأمل و ترديد نشان نداد. در رختخواب آن حضرت خوابيد، در حاليكه هر آن اين احتمال وجود داشت كه دست‏هاى چپاولگر او را ربوده بسوى كسانى پرتاب كنند كه تشنه خون او بودند تا بتوانند وسيله شمشيرهاى خود با او چنان بازى كنند كه فوتباليست‏ها با توپ فوتبال. بهر حال على رضی الله عنه  در رختخواب رسول اللّه صلی الله علیه وسلم خوابيد و حيات و نجات رسول اللّه صلی الله علیه وسلم را بر حيات و نجات خود ترجيح داد. اين ايثارگرى و فداكارى كه در سنين جوانى انجام گرفت، زبان زد خاص و عام شد و به عنوان بهترين ضرب‏المثل در قاموس ايثار و از خودگذشتگى ثبت گرديد.

 آرى! مسلمان چنين ايثار و از خودگذشتگى را نشان مى‏دهد، حتى زندگى‏اش را فداى ديگران مى‏كند، بايد گفت ايثار به زندگى و جان دادن براى نجات جان ديگران، آخرين حدّ ايثار و از خود گذشتگى است.

 

 2- حذيفه عدوى مى‏گويد: در جريان جنگ يرموك در حالى كه مقدار اندكى آب با خود همراه داشتم براى پيدا كردن پسر عمويم به اين سو و آنسوى مى‏رفتم و با خود مى‏انديشيدم كه اگر حياتى در او باقى باشد، اين آب را باو بدهم و صورتش را خيس كنم، ناگهان نزد او رسيدم، گفتم: تشنه هستى تا بتو آب دهم؟ با اشاره گفت: آرى، بلافاصله مجروحى در كنار او به آه و ناله در آمد، پسر عمويم اشاره كرد تا آب را نزد او ببرم. نزد او رفتم، ايشان هشام ابن العاص بود، گفتم: تشنه هستى تا بتو آب دهم؟ مجروحى ديگر كه در كنار او بود، صداى مرا شنيد و به آه و ناله در آمد، هشام به من اشاره كرد تا آب را نزد او ببرم به نزد ايشان رفتم، جان داده بود، بسوى هشام برگشتم او را نيز مرده يافتم بسوى پسرعمويم رفتم او نيز جان سپرده بود، رحمت خدا شامل حال همه‏ى آنان شود.

 آرى! اين سه نفر شهيد بزرگوار، در باب ايثار و فداكارى و تقديم ديگران بر خود، به عنوان ضرب المثل و الگو جاودان مانده‏اند از آنها ياد كرده مى‏شود، مسلمان در اين دنيا بايد چنين باشد.

 

 3- منقول است كه: تعدادى مهمان نزد ابى حسن الأنطاكى جمع شدند، آمارشان بيشتر از سى نفر بود، آنان، نان به مقدار كافى نداشتند. نان‏هاى را ريزه كرده و چراغ روشنائى را خاموش كردند و براى خوردن دور سفره گرد آمدند، وقتى سفره جمع شد، نان‏ها بحالت اوليه بدون اينكه كم شده باشد، باقى ماند، زيرا هيچ يك از آنان دست به طعام نبرده بود. هر يك در اين فكر بود تا همراهش سير بخورد و خودش را گرسنه نگاه دارد، در نتيجه، هيچكدام دست به طعام نبرده بود، بدين ترتيب هر كس خود را گرسنه گذاشته بود تا ديگران سير بخورند.

 

 4- در بخارى و مسلم، نقل شده است كه مهمانى وارد خانه رسول اكرم صلی الله علیه وسلم شد، رسول اكرم صلی الله علیه وسلم چيزى براى پذيرايى نداشت. يك مرد انصارى آمد و مهمان رسول خدا را به خانه خود برد، غذا را جلوى مهمان گذاشت و به همسرش امر كرد تا چراغ را خاموش كند و دستش را بسوى غذا دراز كرد تا وانمود كند كه غذا مى‏خورد ولى او غذا نخورد، چون غذا اندك بود و مى‏خواست مهمان از آن استفاده كند، مهمان را بر خود و خانواده‏اش ترجيح داد، وقتى صبح ايشان نزد رسول خدا صلی الله علیه وسلم رفت، آن حضرت فرمودند: خدواند رفتار شما را با مهمان ديشبى بسيار پسنديده است و بدنبال آن اين آيه نازل شد.

« وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ...» (حشر: 9).

 

5- روايت است، شخصى نزد بشرابن الحارث آمد و نيازش را مطرح كرد، حضرت كه در بستر بيمارى و در حال مرگ بود پيراهن خود را از تن بيرون كرد و به ايشان داد و پيراهنى را بطور عاريت گرفت و تا لحظه مرگ از آن استفاده مى‏كرد.

 اين پنج نمونه، نمونه‏هاى زنده و روشنى هستند درباره اخلاق مسلمان و در باب ايثار و از خودگذشتگى و محبت با نيكى‏ها، آرى، مسلمان نخست به وظيفه اسلامى‏اش عمل مى‏كند چون او قبل از هر چيز خود را مسلمان مى‏داند.

 

وصلی الله وسلم علی نبینا محمد وعلی آله وصحبه أجمعین.‏

وآخر دعوانا أن الحمدلله رب العالیمن.‏



مهتدین

Mohtadeen.Com

 

 

بازگشت به ابتدا

بازگشت به نتایج قبل

ارسال به دوستان

چاپ  
     

اخبار جهان اسلام

سايت عصر اسلام

 

 

سايت اسلام تيوب

سایت دائرة المعارف شبکه اسلامی

 

رسول خدا صلی الله علیه و سلم فرمودند:
(اقتدوا باللذين من بعدي ،أبي بكر وعمر). 
 «به دو نفری که پس از من هستند، (یعنی) ابوبکر و عمر، اقتدا کنید» 
صحيح سنن الترمذي: ألباني 3/200

 

شما از كجا با اين سايت آشنا شديد؟


1- لينك از سايتهاى ديگر
2- توسط دوستان
3- جستجو در انترنت

 

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------

کلیه حقوق سایت متعلق به سایت مهتدین می باشد.

All Rights Reserved For Mohtadeen.com © 2009-2010