تاریخ چاپ :

2019 Sep 17

www.mohtadeen.com    

لینک مشاهده :  

عـنوان    :       

آداب معاشرت با كفار


بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی رسول الله و علی آله و اصحابه الی یوم ‏الدین و ‏اما بعد ‏:‏

 

 مسلمان معتقد است كه تمام اديان بجز دين اسلام باطل و منسوخ هستند و پيروان اديان ديگر كافر و پيروان دين اسلام مسلمان و پيرو حق مى‏باشند، اين عقيده بر گرفته از آيات قرآن و احاديث رسول اكرم صلی الله علیه وسلم مى‏باشد، خداوند مى‏فرمايد:

« إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ» (آل عمران: 19). «همانا دين حق نزد خداوند، اسلام است»، و مى‏فرمايد:

« وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآَخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ» (آل عمران: 85).

«هركس‏ دينى سواى اسلام را پيروى كند، هرگز از او پذيرفته نخواهد شد و او روز قيامت جز زيانكاران خواهد بود»،

 و مى‏فرمايد: « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا »(المائدة: 3).

«امروز دين شما را كامل نموده نعمتهاى خود را بر شما اتمام كردم و دين اسلام را براى شما برگزيدم».

 آرى! بوسيله اين اخبار آسمانى و راستين الهى انسان مسلمان يقين دارد كه تمام اديان قبل از اسلام منسوخ شده‏اند و دين واقعى براى تمام بشر اسلام است، خداوند دينى غير از اسلام از هيچ كس نمى‏پذيرد و شريعتى غير از آن را نمى‏پسندد.

 1- به كفر كافر راضى نمى‏شود و آنرا تائيد نمى‏كند، زيرارضايت به كفر، كفر است.

 2- بغض مسلمان نسبت به كافر بخاطر مبغوض بودن او نزد خداوند متعال است. مادام كه خداوند كافر را بخاطر كفرش مبغوض مى‏داند، مسلمان نيز با وى بغض مى‏ورزد.

 3- مسلمان با كافر مودت و پيمان دوستى ندارد، زيرا خداوند مى‏فرمايد:

 « لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ » (آل عمران: 28). «مؤمنان، مؤمنان را گذاشته‏ باكفار پيمان دوستى بر قرار نكنند»،

 و مى‏فرمايد: « لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آَبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ » (مجادلة: 22).

«نمى‏يابى قومى را كه مؤمن به خدا و روز قيات باشند كه با دشمنان‏ خدا و رسول مودت و دوستى كنند. ولو اينكه آنها پدارن، فرزندان، برادارن و خويشاوندان آنان باشند».

 

 4- اگر كافر از اهل حرب نباشد، مسلمان درباره او عدالت و انصاف را بايد رعايت كند و در نفع رسانى باو بخل نورزد. زيرا خداوند مى‏فرمايد:

« لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ» (ممتحنه: 8).

 «خداوند از احسان و نيكى و انصاف در حق آن عده از كفار كه با شما مسلمانان نمى‏جنگند و شما را از خانه و كاشانه بيرون نمى‏كنند، منع نمى‏كند. همانا خداوند اهل انصاف را مى‏پسندد». اين آيه كريمه اقساط با كفار را كه عبارت است از عدل و انصاف مباح قرار داده و بجز كفار محارب، كسى ديگر را مستثنى نكرده است، درباره كفارى كه در حال جنگ با مسلمانان هستند كه در اصطلاح قرآن محارب گفته مى‏شوند، قوانين و احكام بخصوصى وجود دارد.

 5- انسان مسلمان موظف است بر اساس قانون بشردوستانه با كفار رفتار نمايد يعنى اگر گرسنه شد به او غذا بدهد و اگر تشنه بود به او آب دهد، اگر بيمار شود، او را مداوا كند، از موارد هلاكت او را نجات بخشد و بى‏دليل او را آزار نرساند. زيرا در حديث آمده است «اِرْحَمُوا مَنْ فِى الأَرْضِ يَرْحَمْكُم مَن فِى السَّماءِ»  (طبرانى و حاكم). «بر اهل زمين‏ ترحم كنيد تا اهل آسمان بر شما ترحم كنند». و آمده است: «فِى كُلِّ ذِىْ كَبَدٍ رَطْبَتُهُ أَجْر» «ترحم به هر موجود زنده موجب پاداش است». (احمد و ابن ماجه).

 

 6- همچنين مسلمان شرعا مجاز نيست كه به كافر غيرحربى كوچكترين آزارى برساند خواه آزار مالى باشد يا جانى و روحى. زيرا در حديث آمده است، خداوند مى‏فرمايد: «اى بندگان من، من هر گونه ظلم و ستم را بر خود حرام قرار داده‏ام و آن را ميان شما نيز حرام مى‏دانم، لذا بر يكديگر ستم نكنيد». (مسلم). و مى‏فرمايد: «مَنْ آذى‏ ذِمِّيًا فَأَنا خَصْمُهُ يَومَ الْقِيامَةِ» (رواه الخطيب وهو ضعيف). «هر كس اهل ذمه‏اى را آزار برساند، روز قيامت (من خدا) دشمن او خواهم بود».

 

 7- هديه دادن و هديه گرفتن و خوردن طعام كافر اهل كتاب (يهودى و نصرانى) جايز است. چون در قرآن آمده است:

« وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْ » (المائدة: 5). «طعام اهل كتاب براى شما حلال است». و از روايات صحيح ثابت است‏ وقتى يهود مدينه رسول اكرم صلی الله علیه وسلم را براى طعام دعوت مى‏كردند. آن حضرت دعوت آنان را مى‏پذيرفت و طعام آنان را تناول مى‏فرمود.

 

 8- انسان مسلمان نكاح زن مسلمان با مرد كافر را ممنوع و نكاح زن كتابيه را براى خود جايز مى‏داند. خداوند درباره ممنوع بودن ازدواج زن مسلمان با كافر، مى‏فرمايد:

« لَا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ » (الممتحنة: 10).

«زنان مؤمنه براى كفار حلال نيستند و نه مردان كافر براى زنان مؤمن».

 و مى‏فرمايد: « وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا »(البقرة: 221).

«با مشركان ازدواج نكنيد و آنان را ازدواج ندهيد تا ايمان نياورده‏اند».

 

 خداوند درباره جواز نكاح زن كتابيه مى‏فرمايد:

« وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ إِذَا آَتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ وَلَا مُتَّخِذِي أَخْدَانٍ » (المائدة: 5).

«حلال است‏ براى شما زنان عفيفه و پاكدامن از اهل كتاب وقتى كه شما مهريه آنان را بپردازيد، و منظور از نكاح حصول عفت باشد نه شهوت رانى و ايجاد رابطه پنهانى و دوستى مخفيانه».

 

 9- وقتى كافر عطسه زند و حمد خدا را بگويد، مسلمان بايد با اين كلمات عطسه او را پاسخ بدهد «يَهْدِيكُمُ اللَّهُ وَيُصْلِحُ بَالَكُمْ» خداوند شما را هدايت كرده و اصلاح بفرمايد: در حديث آمده است، يكى از يهوديان در خدمت رسول اكرم صلی الله علیه وسلم آمد و عطسه زد، تا رسول اللّه در حق او «يرحمك اللّه» گويد، اما رسول اكرم صلی الله علیه وسلم بجاى «يَرْحَمَكُمُ اللَّهُ» «يَهْدِيكُمُ اللّهُ وَيُصْلِحُ بَالَكُمْ» فرمود.

 

 10- مسلمان وقتى كافر را مى‏بيند، ابتدا به سلام نكند و اگر چنانچه كافر، مسلمان را سلام گويد، مسلمان فقط با كلمه «وعليكم» آن را پاسخ دهد، چون در حديث آمده است رسول اكرم صلی الله علیه وسلم فرمود: «إذا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ أَهْلُ الْكِتابِ فَقُوْلُوْا وَعَلَيْكُمْ» «هرگاه اهل كتاب به شما سلام گويد، شما در جواب فقط «وعليكم» بگوئيد». (متفق عليه).

 

 11- مسلمان بايد با سنن و شيوه‏هاى كفار مخالفت كند و در امورى كه ضرورى نيستند از هرگونه مشابهت با آنان جدا خود دارى كند. مثلا اگر كافر ريش و محاسن خود را تيغ مى‏زند، مسلمان بايد محاسنش را بگذارد، و اگر كافر محاسن خود را رنگ نمى‏كند، مسلمان بايد از رنگ و خضاب استفاده كند، در پوشيدن لباس نيز مسلمان بايد با شيوه‏هاى كفار مخالفت كند، زيرا رسول اكرم صلی الله علیه وسلم مى‏فرمايد: «مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ» «هر كس مشابهت با قومى را اختيار كند از آنها محسوب‏ مى‏گردد» (متفق عليه). و مى‏فرمايد: «با گذاشتن محاسن و كوتاه كردن سبيل‏ها، با كفار مخالفت كنيد». و مى‏فرمايد: «إِنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى لا يَصْبُغُونَ، فَخَالِفُوهُمْ» يعنى يهود و نصارى لحيه و محاسن خود را خضاب نمى‏زنند، شما مسلمانان در اين امر با آنان مخالفت كنيد»، يعنى محاسن و موهاى سر را بارنگ زرد يا سرخ رنگ كنيد، و از رنگ سياه خالص بپرهيزيد، زيرا در حديث آمده است، رسول اكرم صلی الله علیه وسلم فرمودند: «غَيِّرُوْا هَذَا (الشعرالأبيض) وَاجْتَنِبُوْا السِّوادَ» «رنگ موهاى سفيد را تغيير دهيد، واز رنگ سياه خالص بپرهيزيد».

 

وصلی الله وسلم علی نبینا محمد وعلی آله وصحبه أجمعین.‏

وآخر دعوانا أن الحمدلله رب العالیمن.‏


مهتدین

Mohtadeen.Com